Arşivler

Çocuklarım

Evdeyim, evimdeyim… Bütün çocuklarım sırayla kucağıma oturmak istercesine arkamda bekliyorlar. Geldiklerini fark ettirmek için bazen korkunun, bazen yetersizliğin, bazen de öfkenin elinden tutup dikkatimi çekmeye çalışıyorlar. Ancak, hepsi benim çocuklarım. Anlaşılıp, bir gün yetişkin olup evden ayrılmanın hasretiyle, ÖzGürleşmenin hasretiyle geliyorlar. Hepsinin elinde krem rengi, hani o masallardaki gibi dokulu güzel zarflardan, kırmızı mumla mühürlenmiş […]

Devamını oku